พระยาตรัง นอกจากจะเป็นกวีฝีปากคมแล้ว ยังเป็นนักค้นคว้าสะสมวรรณคดีโบราณอีกด้วย ถ้าเราไม่มีพระยาตรัง เราก็จะไม่รู้จักโคลงเบ็ดเตล็ดของศรีปราชญ์ เช่น “แหวนนี้ท่านได้แต่ ใดมา …” หรือ “ธรณีภพนี้เพ่ง ทิพยาน หนึ่งรา …”
นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่คุณ visanu ได้กรุณาแบ่งปันกันบนกระดานสนทนานะครับ เรื่องรำพันพิลาป เป็นงานเขียนแหวกแนว ไม่เหมือนใครในยุคเดียวกัน กวีเล่าเรื่องเหมือนเป็นอัตชีวประวัติ เปิดเผยความในใจและความฝันราวกับนักประพันธ์ในยุคปัจจุบัน ด้วยลีลากลอนชั้นครู ผู้อ่านควรค่อยๆ อ่าน ถ้าอ่านออกเสียงได้จะยิ่งดี ผมทำเป็น pdf สำหรับอ่านบนเครื่องอ่านอีบุ๊คไว้ เชิญดาวน์โหลดได้เลยครับ (Ramphan.pdf ขนาด 105 kb)
พระยาตรังเป็นกวีในยุคต้นรัตนโกสินทร์ มีฝีปากคมคายมาก เสียดายที่งานเขียนของท่านเป็นโคลงที่ใช้คำโบราณหลายคำ ทำให้อ่านยาก คนทั่วไปเลยไม่ค่อยรู้จัก ต้องตั้งใจอ่าน เปิดพจนานุกรมบ่อยๆ จึงจะเข้าใจ แต่เมื่อเข้าใจแล้วจะต้องทึ่งในความงดงามของถ้อยคำและความหมายของพระยาตรัง